Mijn ervaring met angst

Op de facebook pagina van Sharon Salzberg (een beroemde Amerikaanse meditator, leraar en schrijver)  las ik de volgende quote over angst:

“Anxiety is high energy confined to a restricted space”

Het trok me aan vanwege de beeldende en simpele beschrijving.  Zoals angst hier beschreven staat is het “gewoon” een grote hoeveelheid energie begrensd door een beperkte ruimte. That’s it. Je hoeft er niet bang voor te zijn lijkt het te impliceren. Want waarom zou je bang zijn voor wat heftige energie in een klein hokje?

 

Angst mindfulness

Mijn ervaring met angst

Zelf had en heb ik vaak te maken met angst. In allerlei vormen, van enorm groot tot ieniemienie klein. Een kleine ongerustheid over of vrienden de lasagne die ik heb gemaakt wel lekker vinden. Een paniekerigheid of ik net niet iets enorm doms heb gezegd tijdens de vergadering. Angst in de vorm van een kleine oplettendheid in de trein dat ik mijn tas niet in de weg heb gezet. Paniek over of het me allemaal niet teveel word wat ik vandaag moet doen. Angst of ik wel een goede keuze heb gemaakt door mijn baan op te zeggen. Een verlammende angst wanneer ik mij opeens weer besef dat ik ook ooit dood zal gaan.

In mijn zitmeditaties komen die angsten dan ook met regelmaat voorbij. De instructie luidt dan om het zo goed mogelijk te zien wat het is. Open zijn, zien hoe het zich beweegt, hoe het voelt (warm, koud, prikkelend, dof, knijpend, prikkend, verlammend,…) of het verandert, welke intensiteit het heeft. De simpele zin van Sharon Salzberg helpt mij nog meer de moed hiervoor op te brengen. Want laten we eerlijk zijn: het vergt enorme moed om angst op die manier te benaderen. Want het is eng. En soms kan ik deze moed ook helemaal niet opbrengen.

Het hokje angst

Door angst te zien als een grote hoeveelheid energie in een klein hokje heb ik ervaren dat ik er soms 🙂 iets meer afstand van kan hebben. Als ik de moed heb kan ik zien dat het beukt tegen de muren van dat kleine hokje. Ja, dat voelt erg naar. Heel naar. En verlammend kan het zelfs zijn. Maar dat is het dan ook. Die angst zorgt er niet voor dat de wereld instort, dat ik niet goed genoeg ben, dat anderen mij onaardig vinden, dat…. Allerlei dingen die die energie in dat hokje vaak lijkt te impliceren. Het is gewoon angst-energie en de eigenschap van angst is dat het dat soort dingen zegt. En heel soms, met dat besef, gebaseerd op de directe ervaring, verdwijnt dan de angstigheid. De muren van het hokje lossen op en de energie heeft alle ruimte. Wat een vrijheid! Zo leer ik, door de angst, zo veel moois over de werking van de Mind. Niks in onze ervaring blijft, het verandert steeds.

Maar goed, net als die angst is ook mijn moed van beperkte aard. Soms overvalt het me zo, dat het niet eens in me op komt dat gevoel te onderzoeken. Om het over die doodsangst maar niet te hebben. Die verlammende doodsangst echt voelen.. Heel soms heb ik het gevoel dat er ietsjepietsje meer ruimte in dat hokje komt, maar vaker ook helemaal niet. Die angst voelt als een oneindig uitgestrekt universum samengepropt in een pillendoosje. En dat is wel heeeeeeel veel energie in een veeeeeeeels te klein hokje….